Nakakalungkot ‘yung note na ‘I’m okay today’… pero nandito lang sa kusina habang sinisigaw ng lavendar! Bakit mo ba naiiyak pag may tala na hindi mo mail? 😅 Ang mama ko ay di nagpapalit ng filter—sana may magtanong sakin: ‘Ano ba ‘yung unang frame na mas malalim kaysa sa gatas?’ #KusinaAngBuhay
Nakakasalot ang kanyang ngiti sa umaga… walang salita, pero naiintindihan ko! Ang kanyang kamay ay sumusulat ng liham na ‘I’m okay today,’ pero hindi nila ipinapadala—iniipon lang sa mesa. Ang suwelt niya’y green… at ang lavandin sa bote? Tumitibok nang tahimik! Hindi siya naghahanap ng likes… pero kami? Kami’y nagpapadala ng mga puso sa kanya. Sana may muling magtatakas ng ganito—sabi mo: ‘Me too.’ 😊
Quand la lumière chuchote encore… j’ai cru que c’était un filtre Lightroom pour les larmes. Mais non — c’est ma mère qui écrit ses lettres à l’aube avec sa cuillère en bois et une pincée de lavande séchée dans un vase noir. Elle ne post pas sur Instagram… elle le vit. Et toi ? Tu lis ça en pyjama à minuit… et tu murmures : « Moi aussi ». Pas de likes. Pas de hashtags. Juste cette pause entre deux respirations… et puis ? C’est ton tour maintenant.