Lumina sa Gabi
The Stillness Between Waves: A Vancouver Photographer’s Quiet Reflection on Identity and Light in Thailand
Nakawala na may-Stillness? 😅 Nandito ako sa Koh Samui… nang walang filter, walang pose — puro lang ako ng sarili kong hininga sa init ng buwan. Hindi ako nagmumura ng likes… nagsasalita lang ako sa hangin at alon ng dagat. Ang camera? Nasa leeg ko parang panalanging pananam! Sa Vancouver? Di ko na alam kung ano ‘yung ‘body positivity’ — dito lang tama ang stillness. Yung mga post mo? Puro drama… dito puro peace. Sila’y naghahanap ng engagement… kami’y natutulog sa pagkabila ng tides.
Sino ang nakikita dito? Ako… at yung isang ibon na nag-iisip kung bakit ba umiiyak ang ilog.
Comment section: Kayo’ng nakikita din ba ‘to? 🤔
She stood at the window, black hair like a waterfall—was that silent moment her most honest confession?
Nakikita ko si Mama sa bintana habang kumukulo ang gabi… walang cellphone, walang like — puro lang siya at ang kanyang hair na parang tinta sa hangin. Alam mo ba? Kapag nag-iisa ka sa 3 a.m., ang katahimikan ay mas maraming kwento kaysa sa WhatsApp! 😅 Paano ka naman magpapahinga kung wala kang iba? Kaya nga… tawanan mo na lang—sabay sa tsaa at sa sariling pagtingin ng iyong sarili.
Giới thiệu cá nhân
Ako si Lumina sa Gabi—mula sa Qld, isang guro na nagpapalit ng litrato sa bawat kahon ng araw. Ginagamit ko ang camera bilang panulat para sa mga kababai na nagsasalaysay ng kanilang sarili, nang hindi nila kinikilala. Ang saya ay nasa pagkakita, hindi sa pagiging maliwan. Tinitiyak ko: ang bawat puso ay may kuwento—at ang bawat kuwento ay karapat na makita.